Maagband anno oktober 2007

Hallo,

Ik ga maandelijks mijn bevindingen plaatsen op deze blog over de plaatsing van een maagband. Nou zullen er vele blogs en website's zijn met ervaringen met een maagband, maar dat zijn meestal vrouwen. Ben dus een van de vele mannen die en maagband gaat krijgen die zijn bevindingen wel wilt delen met geinteresseerde.

hopend wat reactie te krijgen of gewoon mensen die het als info willen lezen.

 mvg,

AK

<a href="http://www.TickerFactory.com/weight-loss/w8BiXD3/">
<img border="0" src="http://tickers.TickerFactory.com/ezt/t/w8BiXD3/weight.png"></a>

Hallo, das lang geleden nu Anno 2016

check deze link om te zien hoe het met me gaat. Via Fit4Free een verhaal op hun facebook site.

 

 https://www.facebook.com/FitForFreeHoorn/posts/1572771439602146

 

volgende keer tips om je uithoudingsvermogen te testen.

 

2014 september - de terukomst van dal

Hallo geintereseerde,

Het is een poos geleden dat ik geblogt heb en daar heb ik een hele boel reden voor. Mijn vader is al 7 jaar in ruste en mijn familie heeft dat een mooie plek gegeven.

Hoe gaat het met mij en de maagband. Nou dat ga ik je in 3 delen vertellen want het is veel wat ik heb meegemaakt. Ook zal ik mijn ervaring van de juiste werking verklappen. Het is een hulpmiddel die je op de juiste manier moet toepassen en dit geld voor iedereen ook als zij/hij anders is in karakter, lichaamsbouw of andere lichamelike beperking.

Deel 1

De weg naar 100kg was bijna gezet toen mijn pappie overleed. De leed die erna kwam versterkte me met afvallen en dat kwam door

1 beeld die ik niet meer uit me geheugen kan halen. het was de moment dat mijn vader door de branweer letterlijk van de 1 verdieping getakeld door het raam naar beneden werd gehesen omdat ze hem niet met brancard naar beneden konden dragen vanwege zijn extreme zwaarlivigheid. De hele buurt komt kijken hoe je overleden vader na

 beneden word gehesen. 

 

 

 

 

 

 

Na een lange tijd weer wat van me laten horen

Hallo allemaal,

 Het is weer een lange tijd geleden dat ik wat van me liet horen. Het gaat goed met mij en val langzaam de juiste richting af. Ja dus naar beneden en niet omhoog dus. Het gaat heel moeilijk met eten nu. Ik krijg dagelijks heel weinig calorien binnen en doe de laatste tijd niet veel aan sport. Moet het echter wel oppakken. Ik heb een hectische tijd achter me. Maar moet moed houden.

Ik ben inmiddels 28 kilo kwijt wat resulteerd dat ik nu bij C&A kleren kan gaan kopen in  mijn maat. Dit is ongeloofelijk ik vind dat toch zo fijn het was zeker 8 jaar geleden dat ik dat voor het laatst kon doen. Het scheelt natuurlijk ook in kledinggeld want een speciaalzaak is stukken duurder.

 Ik ben nu 7 maanden onderweg en ben er nog lang niet mijn volgende uitdaging is de 100kg te breken en de 2 getallen wereld te betreden(wat volgens deze maatschappij de normale mensen grens is) Hiermee bedoel ik dat ik makelijk in de trin kan zitten of elders waar dingen gemaakt zijn voor normale mensen. All deze dingen zijn voor vele niks betekenisvol, maar voor mij betekent het heel veel want ik weet hoe het is om als zwaargewicht deze tijdperk te leven. Maar er zullen zat lotgenoten zijn die weten wat ik bedoel.

Nou kom maar op met die 2 getallen en kijken wat de buitenwereld nu te vertellen heeft. Wat me eigenlijk niks uitmaakt van ik doe dit allemaal voor mezelf.

tot blogs,

19 mei 2008

Lees verder...

Oktober 2007

Het begon in september na een bezoek met de huisarts. Ik heb mijn hele leven te maken gehad met overgewicht, zo was ik altijd 10 a 15 kilo zwaarder in mijn pubertijd dan mijn leeftijdsgenoten en ben daarna alleen maar bijgekomen. Nou denk je eigen schuld dikke bult moet je maar niet zo veel eten.

Ik at niet meer en minder dan andere. Als ik at dan kwam het alleen bij terwijl mijn dunnere vriendjes 2x zo veel aten en er dan niks bij kwam. Het kan ook te maken hebben dat ik een volume eter was en vaak dan te kruidig of te vet at.(cultuur)

Daarom heb ik besloten na veel avalmethodes en gesport te hebben een maagband te laten plaatsen.

Ik kwam met vlag en wimpel door de goedkeuring van de zorgverzekeraar en de voorwaarden die je moet hebben om een maagband te plaatsen. Mijn BMI is 47% bij een lengte van 1.70m en 140kg is dat heel veel.(morbide obesitas)

Na een procedure van nog geen maand, via RA Medical uit beverwijk, ga ik 12 oktober naar een ziekehuis in Belgie om een maagband te laten plaatsen. Ik ben heel zenuwachtig maar heel vastberaden en ik ga ervoor vechten om mijn streef gewicht te halen. Inmiddels is een maagband geen wondermiddel maar slechts een hulpmiddel en ik ga er voor.

ik zal mijn bevindingen in het ziekehuis binnenkort op deze blog vermelden.

In een brief wat ik laatst ontving stond dat ik aan een dieet moet houden, waardoor mijn lever niet zo groot zou zijn tijdens de operatie. Alleen stond er in dat ik een maand voor  de operatie dat moest doen. Alleen heb ik die brief een week voor mijn operatie gehad. Tja wat nu 1 week hard dieeten of hoe zit het. Nou ik bellen naar Ra-medical en die zeiden ook oeps..nou hopen dat er dan niks gebeurt tijdens de operatie, dat was geen gerustellende opmerking dacht ik, maar het komt dat tijdens de intake gesprek mij gevraagd is voor een datum voor de operatie (en zij zeker wisten dat ik die zou krijgen).

Het is 11 oktober, op weg naar Brussel(Vilvoorde) mijn vriendin rijdt en ze heeft ook een kameraadje mee(vriendin).We hebben een hotel geboekt zo dicht mogelijk bij de AZ jan portaels ziekenhuis in Vilvoorde(brussel). Daar slapen de 2 meiden en ik in die andere hotel. Aangekomen en aangemeld te heeben, kreeg ik mijn kamernr. en werd ik goed opgevangen. Zo kreeg ik een kort uitleg wat de doktor zo bij me ging doen, dat mijn bloed en bloeddruk gemeten en onderzocht zouden worden (vooronderzoek) dat ik en spuitje kreeg tegen anti-stolling van bloed en natuurlijk kousen tegen trombose(die ik dag en nacht moest aanhouden).

12 oktober het is 7:00 s'ochtends en ik was klaarwakker. De verpleegkundige zei dat ik rond 9:00 naar de operatiekamer zou gaan, en dacht effe snel dochen. Later kwam er iemand om een hart scan te maken (een soort grafiek). Toen kwam eindelijk de dokter die mij zou opereren rond 8:45. Hij legde me uit wat hij ging doen,complicaties etc. en vroeg daarna of ik vragen had.(die had ik natuurlijk) ik vroeg of het erg was dat ik te laat met de dieet was begonnen i.v.m. vergroting lever. Hij zei toen dat helemaal geen probleem was manneke.

Ik opgelucht natuurlijk. Een maal in de operatiekamer aangekomen werd ik op de krape operatietafel in narcose gebracht.(kreeg armsteunen omadat ik breder was dan de operatietafel). Ik werd wakker in een ontwakkings kamer, doordat iemand me wakker maakte voor een spuitje tegen de pijn. En ja het deed pijn, je voelt je beroerd door de narcose en de napijn van de operatie. Ik werd daarna naar de kamer gebracht en ging daar weer bij komen. Mijn vriendin kwam me bezoeken en schrok wel wat ze zag maar dat kwam natuurlijk door die buisjes en de narcose waarbij ik me heel slap voelde.toen ze de 2e bezoekuur kwam was het een heel ander ik, ik was meer opgewekt en voelde me veel beter, had wel nog pijn van de wondjes maar daar kreeg ik wel wat voor.

Het vervelendste was dat ik gewend was op mijn buik te slapen en dat kon natuurlijk niet. Het ging een geven moment pijn doen in mijn rug, ook na vele posities geprobeerd te hebben kon ik niet goed slapen. Ik dacht alleen wordt het snel morgen kan ik in mijn eigen bed slapen.

Eindelijk 12:00 uur, 13 oktober de dokter kwam langs en zei dat alles vlekkeloos was verlopen en dat ik 13:00 naar huis kon. Ik had alleen een opmerking, toen ze in de ochtend mijn wond pleisters gingen vervangen zag ik dat ze een wondje niet goed hadden dichtgenaaid. De dokter liet de verpleger komen en die plakte het weer dicht. Die zelfde verpleger zei toen dat het niet erg was sochtends.(maar ik dacht daar anders over het is trouwend mijn lichaam waar ik verder mee moet.

We mochten eindelijk naar huis, we kregen nog spuitjes mee en pillen tegen de pijn en misselijkheid.(bruistabletten) en een voedingslijst wat je de eerste 3 weken moest eten(vloeibaar).

De terugreis was net echt leuk, maar ik overleefde het met veel pitstops. Het is nu 16 oktober en ik voel me nu veel lekkerder. Ik heb nu hellemaal geen hongergevoel meer en ben snel vol en dat na een halfbakje yoghurt.

24 oktober- Ik ben gisteren naar de dokter-assistent geweest, ze heben de hectingen eruitgehaald en het was heel goed genezen. Ik had me sindsdien niet gewogen en was heel nieuwsgierig. Met angst zag ik de weegschaal staan en ging erop staan.......wat ......ik vroeg aan de assistent of de weegschaal niet kapot was, ze ziij nee hoor en weet je hoeveel ik weeg. 127kg !!!!! dat is 14 kg eraf en dat in 2,5weken. Ongeloofelijk, ik dacht is dit wel goed volgens mij is dit niet gezond. Maar kan mij dat schelen het werkt. Ik heb geen honger meer en ben snel vol ik neem mijn vitaminen en afweer tabletten. Yes Yes wat ben ik blij mijn eerste stap naar een goed gezond lichaam....ik ga ervoor nog 50 kilo te gaan en dat gaat me zeker lukken. Het geeft me kracht. Ik adviseer dit aan alle mensen die aan morbide obesitas lijden. doe het.

Heb geduld en het komt vanzelf.

17 november is mijn vader overleden aan een hartstilstand, hij is 54 geworden. Ik zal hierdoor nog geen update kunnen plaatsen.